Περιεχόμενο σχετικό με: «Αριστερά & Κινήματα»

Ιούλιος 7, 2013

Η πλατεία γεμίζει. Το σύστημα αδειάζει. Από ψηφοφόρους, θύματα, εγκλωβισμένους, χειροκροτητές, αποδιοπομπαίους και υποστηρικτές. Η εξουσία του, μετρά μέρες. Πανικόβλητο, προσπαθεί και θα προσπαθήσει ακόμη περισσότερο να πανικοβάλει, να αδιαφορήσει, να υποτιμήσει, να συκοφαντήσει. Δεν θα πιάσει τόπο. Τόσα χέρια υψωμένα, τόσα κορμιά συσσωρευμένα δεν αφήνουν χώρο για τίποτα περισσότερο και τίποτα πιο σημαντικό από την ίδια την ελπίδα. Όχι για μια νέα μεταπολίτευση, αλλά για μια άμεση πολιτική και κοινωνική λύση. Ποια θα είναι αυτή, θα αποφασίσει η “επόμενη” γενική συνέλευση. Εσύ, εγώ, που τόσο απλά, γίναμε, εμείς.

Η Γενιά της αμφισβήτησης των πεζοδρομίων, συναντά την ιστορία στα κράσπεδα της πλατείας. Τα αντιδραστικά νιάτα που μετρούν τους χτύπους της καρδιάς τους στα χτυπήματα της κατεστημένης νοοτροπίας, ενώνουν τις τύχες τους με τους αγανακτισμένους κι εξαπατημένους “μεγαλύτερους” που έπεσαν θύματα της μεταπολιτευτικής βολής και ανίας τους. Ένα χέρι κοινό, υψωμένο, που αγανακτεί με τη μίζερη πραγματικότητα και προκαλεί δέος στις ακλόνητες συνειδήσεις της κάθε λογής εξουσίας.
 
 

Ιούνιος 26, 2013

 Περικλής Κοροβέσης:
 
Τα πολιτικά κινήματα δεν βρίσκονται μόνο στο χώρο του ορατού. Υπάρχουν και στον κόσμο του αοράτου. Κι όταν εμφανίζονται από το πουθενά, ξαφνιάζεται και η ίδια η πρωτοπορία. Τα κινήματα, πριν ξεσπάσουν, βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση, θα έλεγα «κυοφορούνται», και, όταν βρεθεί η κατάλληλη στιγμή και παρθεί η σωστή πρωτοβουλία και δημιουργηθεί η πρώτη σπίθα, είναι αρκετή για τη μεγάλη φωτιά.

 Περικλής Κοροβέσης
 
Τα πολιτικά κινήματα δεν βρίσκονται μόνο στο χώρο του ορατού. Υπάρχουν και στον κόσμο του αοράτου. Κι όταν εμφανίζονται από το πουθενά, ξαφνιάζεται και η ίδια η πρωτοπορία. Τα κινήματα, πριν ξεσπάσουν, βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση, θα έλεγα «κυοφορούνται», και, όταν βρεθεί η κατάλληλη στιγμή και παρθεί η σωστή πρωτοβουλία και δημιουργηθεί η πρώτη σπίθα, είναι αρκετή για τη μεγάλη φωτιά.

Ιούνιος 22, 2013

Δεν εξηγείται αλλιώς, ότι ενώ με κόπο ολοένα και περισσότερο κόσμος βγαίνει στους δρόμους διεκδικώντας το αυτονόητο, η ανορθόδοξη αριστερά αν και δείχνει ότι συμμετέχει στο νέο αυτό κοινωνικό γίγνεσθαι, από την άλλη επιμένει να παραμένει ακόμη και σε τοπικό επίπεδο ενός ανδρός αρχή, να λαμβάνει τις αποφάσεις της σε επιτελικά γραφεία , να φοβάται την δημιουργία κινήσεων και κινημάτων και να επιχειρεί σε αρκετές περιπτώσεις να τα αλώσει και αν δεν τα καταφέρει να τα περιθωριοποιήσει, να δίνει το επίσημο χρίσμα της είτε σε στελέχη με κομματική προσφορά είτε σε “συμπαθείς” ευρείας αποδοχής, παραμερίζοντας ο,τι πιο νέο και φρέσκο η ίδια η κοινωνία γεννά μέρα με την ημέρα. Είναι όμως άραγε αυτό ΑΡΙΣΤΕΡΑ και μάλιστα ριζοσπαστική;

 
Τα δύο πρόσφατα παραδείγματα με έντονο κοινωνικό και κινηματικό χαρακτήρα, το ένα σε τοπικό επίπεδο και το άλλο σε κεντρικό, ανέδειξε εκ νέου μια νέα μορφή κοινωνικής δράσης και παρουσίας που αξίζει τον κόπο μιας πιο βαθιάς προσέγγισης. Ο λόγος φυσικά για το κίνημα κατά του κλεισίματος της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης και για το Κίνημα της Καμπάνας.
 

Ιούνιος 21, 2013

Είναι δύσκολο να αποφασίσει κανείς αν είναι γοητευτικό ή απογοητευτικό κείμενα που γράφτηκαν πέντε χρόνια πριν να εξακολουθούν να ισχύουν verbatim (κατά λέξη) ακόμα και σήμερα. Δύο πράγματα μπορεί να ισχύουν: ή ο γράφων δεν αλλάζει εύκολα απόψεις ή η πολιτική αρνείται πεισματικά την αλλαγή και την προσαρμογή στην τρέχουσα πραγματικότητα.

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε τον Μάιο του 2008 στο ιστολόγιο thebouble.blogspot.gr ως απάντηση στην έμμονη απαίτηση ενός φίλου και συνταξιδιώτη του διαδικτύου να σχολιάσω την ανάδειξη του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του Συνασπισμού. Το κείμενο αναδημοσιεύθηκε και στο ιστολόγιο του Συνασπισμού Αχαΐας ενώ ακολούθησε σύντομος αλλά ενδιαφέρον διάλογος.

Είναι δύσκολο να αποφασίσει κανείς αν είναι γοητευτικό ή απογοητευτικό κείμενα που γράφτηκαν πέντε χρόνια πριν να εξακολουθούν να ισχύουν verbatim (κατά λέξη) ακόμα και σήμερα. Δύο πράγματα μπορεί να ισχύουν: ή ο γράφων δεν αλλάζει εύκολα απόψεις ή η πολιτική αρνείται πεισματικά την αλλαγή και την προσαρμογή στην τρέχουσα πραγματικότητα.